DE Galkin

Door Tjalling van den Bosch



Wit speelt en wint. Het bovenstaand probleem is gemaakt door Galkin.

Voor mij persoonlijk is dit probleem het mooiste dat ik ooit ben tegen gekomen. Ik geef de oplossing nog niet, zodat diegene die de oplossing niet kent eerst maar eens de stelling goed op zich in kan laten werken. Velen kennen de oplossing, maar ik weet (bijna) zeker dat men deze zelf niet gevonden heeft. Ik denk zelfs dat een heuse 'Grande Maitre International' deze niet zo maar kan vinden, misschien ook wel helemaal niet !!? Wie is toch de maker van al dit fraais ?

Ik heb eens een verhaal gehoord over deze Galkin, ik weet alleen niet meer van wie en ik weet ook niet of dit verhaal op waarheid berust, maar het verhaal luidt als volgt: Galkin was een Rus en zat, ruim 50 jaar geleden, in het Sovjet-leger. Op een gegeven ogenblik werd hij aangesteld om de grens te bewaken in Siberïe. Nou is dit gedeelte van Rusland (groter dan West-Europa en Noord-Amerika bij elkaar !) vrij onherbergzaam. Je wilt er niet wonen, laat staan dat je daar de grens wilt oversteken, dus had Galkin vrij weinig te doen, ook tijdens dienst-uren niet. Hedendaags vermaak (internet etc.) was niet voorhanden, maar gelukkig had hij een dambord en schijven meegenomen. Hij ging damproblemen maken, geen standaard-problemen, nee niet zomaar wat schijven op het bord en dan een fraaie rondslag en dito eindspel, nee hij zocht naar iets kunstzinnigs. Ik zie hem, in mijn fantasie, zitten in een kleine barak bij een houtkacheltje en de hele dag niets om handen. Als hij naar buiten keek, door het half bevroren raampje, zag hij hoe de wind de sneeuw over de Siberische steppe joeg. Gelukkig had hij een dambord, met als resultaat het bovenstaande (groot-)meesterstuk. Wat de 'Mona Lisa' werd voor Da Vinci of de 'Zonnebloemen' voor van Gogh werd het bovenstaande probleem voor Galkin. Ja maar wie is toch deze Galkin ? Inderdaad ben ik nog niet erg opgeschoten met het antwoord op deze vraag. Ik kwam dit probleem voor het eerst tegen (als puber) in een boekje van wijlen Philip de Schaap, met de fraaie titel "schaap over de dam". Op pagina 15 vermeldt hij de maker: W. Galkin uit Moskou. Daar heb ik een aanknopingspunt, wel schiet mij direct door het hoofd dat deze W. Galkin ook wel eens V. Galkin zou kunnen zijn. Vroeger hadden we het ook over Watseslaw (Tsegolev) en later werd dat Viacheslav, maar in ieder geval we hebben een W of een V. Wel schrijft Schaap over 'de Galkin': "Ik heb zelden iets zo geraffineerds op het dambord gezien en heb diepe bewondering voor de man die dàt heeft uigedacht".

Later kwam ik het probleem tegen in het boekje "dammen, de rol van de combinatie" van Harm Wiersma dat mede tot stand is gekomen door de medewerking van Auke Scholma en drs. Wim van der Kooij. Op pagina 106 wordt echter alleen de achternaam van de schepper vermeld. Wel schrijft Wiersma over 'de Galkin': "Het toppunt van vernuft, zwart heeft twaalf mogelijke verdedigingszetten, maar geen enkele is afdoende". Ook kwam ik de naam van Galkin tegen in het boek "Henk Smit, mijn leermeester en inspirator" van Ton Sijbrands. Op pagina 304 schrijft Sijbrands in de analyse van de partij Smit-Buesink: "Deze variant had Smit in zijn partij tegen de jeugdige Viktor Galkin (niet te verwarren met de veel oudere partijspeler-annex- problemist M. Galkin) toegepast". M. Galkin dan misschien, uiteindelijk leverde dit gegeven mij ook geen nieuwe aanknopingspunten op. Ik heb vervolgens toernooibase en turbodambase geraadpleegd, maar ook hier kom ik niet echt verder. Dus wat doe je dan tegenwoordig als je de identiteit van iemand wilt ontrafelen, juist je gaat googlen. Hoe ik ook zocht ik vond hem niet, tijd voor Derk Bolt (Spoorloos) . . . . Er zijn vast mensen die ik zou kunnen vragen, maar ik laat het hierbij, edoch reacties zijn welkom . . .

Oja, de oplossing: 34-30 (35x24) 50-44!!!
Om met Harm Wiersma af te sluiten: "Deze verbluffende constatering mag u zelf op haar waarheidsgehalte beproeven, het is echt waar!"

Portugal open

Dammen maar ook fado & folklore

Door Tjalling van den Bosch

Nu al ruim een half decennia lang doe ik mee aan "Salou", waarover ik in een
eerder epistel berichtte.
Tot op heden heb ik verder nog nooit aan een ander groot meerdaagstoernooi
meegedaan, maar daar gaat verandering in komen.
In november (om precies te zijn van 1 tot en met 6) ga ik meedoen aan
het toernooi in Portugal.
Mijn voornaamste reden is dat het tegen die tijd wel weer . . . (de drie
puntjes staan voor de kortst mogelijke naam voor het vrouwlijk geslachtsdeel)
-weer zal zijn in ons natte kikkerlandje.
Een bijkomende reden is natuurlijk dat ik het dammen leuk vind en een weekje
vakantie ook nooit moet worden uitgepoetst als reden voor de reis naar het
Iberisch schiereiland.

Organisator van het toernooi is Theo Dijkstra, 10 jaar lang zat hij in het hoofdbestuur van de K.N.D.B., onder andere als jeugleider.
Hij was organisator van vele internationale wedstrijden in Nederland.
Hij werd vooral bekend als initiator van het fameuze "the Hague Open" en van het W.K. 1994 dat ook in Den Haag werd gehouden.
Tegenwoordig woont hij in Portugal, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus moest ook hier een toernooi uit de grond worden gestampt.

Theo organiseert dit toernooi, dat hij in 2009 in het leven riep, samen met zijn vrouw Betty en hoofdarbiter Martin van der Hout.
Op de site 'Portugal Open' staat: "Nice and strong but not too long" en "Draughts and an affordable holiday".
Dit laatste is zeker zo, na maandenlange onderhandelingen heeft Theo het voor elkaar gekregen dat men een kamer kan huren (aankomst 31 oktober en vertrek 7 november) en meedoen aan het toernooi voor slechts 90 euro!!
Na 15 augustus dient men overigens 105 euro te betalen, wat m.i. nog steeds spotgoedkoop is.
Dat is verder zonder maaltijden, maar voor een totaal bedrag van 265 euro heeft men, naast een kamer en meedoen aan het toernooi, ook nog eens 3 maaltijden per dag!!
Kortom ook voor de kleinere beurs is dit toernooi m.i. zeer toegankelijk.
Sommige sarcasten zullen zich afvragen of ze soms in een jeugdherberg worden gestopt!
Nee, nee de hotels die Theo aanbiedt hebben 3 á 4 sterren, dus dat schept hoge verwachtingen.

De andere quote klopt ook, in eerste instantie werden de toernooien gehouden in het lieflijke Santa Luzia, maar doordat het hotel en het speellokaal nogal ver uit elkaar lagen heeft Theo er dit jaar voor gekozen om uit te wijken naar Albufeira (bekend van vele reisprogramma's op de t.v.).
Niet te lang staat ook in de eerste quote en dat is duidelijk, in 6 dagen wordt het toernooi afgewerkt.
Dan het laatste gedeelte van de quote, sterk (bezet) en dit klopt ook.
In de eerste twee jaar (2009 en 2010) organiseerde Theo naast het open toernooi (gelijktijdig) ook een "Masters"-toernooi.
Het eerste jaar won voormalig wereldkampioen Guntis Valneris (Den Haag 1994!) en in 2010 verraste Jasper Lemmen vriend en vijand door de titel voor zich op te eisen voor Domchev en Ndjofang!
Het open toernooi ging in 2009 naar Cor van Dusseldorp (voor Domchev) en de twee
volgende edities waren voor Kalmakov.
Maar het gaat Theo zeker niet om de absolute top, hij wil ook graag veel dammers met een lage rating, want het moet vooral een vakantie zijn.
Theo voegt hier aan toe "hoe meer spelers met een lage rating hoe leuker het voor deze dammers wordt, want dan hoeft men het niet op te nemen tegen spelers met 500 á 600 ratingpunten meer".

Is er verder iets te doen voor de dammers en de niet dammende "meekomers" ?
Jazeker, men kan ten eerste een auto huren (via de organisatie) en zelf de omgeving verkennen.
Theo promoot verder shopping-excursies en ook bus- en boot-excursies, deze uitstapjes zijn te boeken via de Theo en hij benadrukt dat ook deze goed te doen is voor de "kleine beurs".
Verder kunnen feestgangers (eventueel onder begeleiding van de organisator zelf) de discotheken en andere uitgaansgelegenheden "onveilig" maken.

Verder valt nog te melden dat het aanvangs-tijdstip van de rondes mij zeer bevalt (15.00 uur).
Ook heeft Theo de "40-zetten regel" afgeschaft en heeft hij het P.P.R. ingevoerd.
Dit laatste verdient enige uitleg, maar het komt er op neer dat degene die de grootste prestatie heeft geleverd, waarbij wordt uitgegaan van je eigen rating, ook een aardige prijs op de kop kan tikken.

Ik heb er nu al zin in en kijk vooral uit naar de Fado-avond, zeg maar Andre Hazes op z'n Portugees.

Bericht uit Hoevelaken

Waarom DamClub Huizum?

Door Tjalling van den Bosch

Onder deze kop schreef Hans Dammingh in "de Huizumer" nummer 56
een artikel over zijn lidmaatschap bij DamClub Huizum.
Hans was vanuit Fryslan "overgelopen" naar de provincie Utrecht.
Hij miste onze damclub enorm en zette de redenen hiervoor op papier.

Het stukje inspireerde mij tot het volgende:
Wat mis ik als ik geen lid ben van DamClub Huizum ?

Ten eerste is daar de locatie, Zalen Tivoli, in de "smoeke" Leeuwarder wijk,
welke vroeger een zelfstandig dorp was, Huizum.
De uitbater, Arie voor intimi, het personeel Stefan en Diana.

Dan zijn er de leden, welke door Dammingh is diverse groepen werden ingedeeld.
Ik doe nu een hernieuwde poging.

Strategici (van der Pal)
Combinatici (Talsma)
Problematici (Martens/Koops)
Esthetici (Stenekes)
Dramatici (Bart Visser)
Profetici (Adema Jan !?)
Provocatici (Heslinga)
Motorici (van der Laan)
Fietsfanatici (van der Tuin/Bart Visser)
Calculatorici (Kooistra/Feenstra)
Einspelcreaps (Spijkstra)
Zoethouders (Schotanus)
Ontwikkelaars (Bouma)
Drukdoende (van der Let)
Stuiterend (Bosgra)
Tijdnoodkwellers (de Vries/Nagel)
Geen vlees (Nagel)
Weinig vlees (van Kesteren)
Veel vlees (van den Bosch)
Omgooiers (Terpstra)
Hoop (van Dijk "bij ons kunt u miljonair worden !?")
Boksers (de Vos)
Rugbyers (J.T. Dekker)

Voorts zijn er mensen die al lang geleden zijn begonnen met het verschuiven
der stukken (Risselade/Brant Visser/Terpstra) en dammers die nog maar aan
het begin van hun carriere staan (van Kesteren/Bosgra/Bouwkamp/Bart Adema).
Herintreders (Langhout/de Vos) mensen die nooit zijn uitgetreden (Schotanus/
Brant Visser/Terpstra).
"Strak in het pak" (Bosselaar).
"Strak in het trainingspak" (Posthumus).
"Altijd op de achtergrond" (Kieffer/Veldhorst/de Visser).
"Altijd op de voorgrond"(Nijholt).
"We dammen ook voor Cornjum" (Land/Sloot).
"Met de paplepel ingegoten"(Stenekes/Talsma).

Dit alles kom je, in deze heerlijke verscheidenheid, alleen maar tegen bij DamClub Huizum. . . .
Elke donderdagavond ligt het voor het grijpen. gratis en voor niets !

We sluiten af met een curiositeit uit de hoek van de problematici.
In de onderstaande diagram ziet u (met enige goede wil) de letters D (van Damclub)
en H (van Huizum) staan. !
Dit "letterprobleem" wordt u aangeboden door Marten Martens.




Oplossing in verkorte notatie (Roel Bergsma zou trots zijn geweest):
8, 11, 294, 36, 3, (37), 31, 12.
Veel plezier in het nieuwe seizoen . . .

Harm Wiersma

Erelid
50 jaar in het vak
(1962-2012)

Door Tjalling van den Bosch

Harm Wiersma, kind van Huizum, heeft precies 50 jaar geleden (seizoen 1962-1963)
zijn eerste stapjes in de (officiele) damwereld gezet.
Alras zette het toen 9-jarige wonderkind grote stappen.

In het seizoen 1964/1965 nam hij (toen nog maar 11 jaar) al de huidige voorzitter
van Huizum, Anton Schotanus, te grazen !
Wel dient vermeld te worden dat de 10 jaar oudere Schotanus in de beginjaren
van Harms carriere ook regelmatig de bovenliggende partij was.

Als 12-jarige won Harm de jeugdgroep van het (eerste) Turkstratoernooi.
Hij bleef toen concurrenten als Ruud Palmer, Johan de Boer en Krijn Toet
(toen allen 18 jaar !!) voor.

Op 13 jarige leeftijd deed hij (als juniorenkampioen) mee aan het individuele
kampioenschap van Nederland der senioren !?!
Zijn start in dit kampioenschap (van 1967) was opzienbarend (8 punten na 4 ronden !).
Hoewel hij daarna iets terugzakte door 2 nederlagen en enkele remises wist hij, na
een fraaie overwinning op Jan Weerheijm, de derde plaats, achter kampioen Ton Sijbrands(16 jaar!) en voormalig wereldkampioen Piet Roozenburg, in de wacht te slepen.

Na dit kampioenschap is Harm nooit meer uit de nationale top der senioren weggeweest!
Als je het goed op je laat inwerken, op 13-jarige leeftijd!!

Ruim één jaar later (juni 1968) deed Harm voor het eerst mee aan het wereldkampioenschap in Italië (Bolzano).
"Voor senioren" moet ik er hier eigenlijk ook bijzetten, want Harm was toen zijn internationale generatiegenoten ook al ontgroeid en dus deed hij als 15-jarige alleen nog maar met de "grote jongens" mee.
Tijdens dit WK. eindigde Harm als 5de, met o.a. een overwinning wereldkampioen Tsjegolev. De naam van laatstgenoemde werd in die tijd nog zo geschreven, zoals wel vaker zijn de namen van (voormalige) Russen in de loop van de jaren aangepast.
Voorbeeld: Wjatselaw Tsjegolev (1969) staat op de deelnemerslijst van "Salou 2012"
ingeschreven als Viacheslav Shchegolev, maar dit geheel terzijde natuurlijk. . . .

We maken even een sprong in het (nog jonge) leven van Wiersma en komen terecht in het
meest succesvolle jaar van DamClub Huizum, namelijk het seizoen 1974/1975.
Onze club werd dat jaar voor de eerste (en tot op heden enige) maal "Algeheel Kampioen van Nederland" ! Onder aanvoering van Harm ( 17 uit 9 !) bleef Huizum concurrent R.D.G. Den Haag twee wedstrijdpunten voor.

Wiersma veroverde in 1976 voor de eerste maal de wereldtitel, er zouden nog 5 volgen.
In Amsterdam (Krasnapolski) was hij oppermachtig.
De kop van de damrubriek van Roel Bergsma (iemand die niet snel euforisch werd) in de Leeuwarder Courant was veel zeggend: "Russische kost voor Harm licht verteerbaar".
"Wiersma verslaat achteréénvolgensTsegolev, Gantwarg en Koeperman en gaat
freewheelend over de finish".

Wat het dammen betreft heeft Harm veel studie verricht en dit ook in praktijk gebracht. Ton Sijbrands grijpt tijdens partij-analyses in zijn boek "Henk Smit, mijn leermeester en inspirator" regelmatig terug op partijen van Harm, die hij als "stampartijen" omschrijft.
Zelf heb ik het afgelopen seizoen (2011-2012) nog een partij in winst kunnen omzetten door middel van één van Wiersma's huisvlijt-varianten, welke hij zelf (bij mijn weten) nooit in praktijk heeft weten te brengen !

Wiersma heeft diverse boeken op de markt gebracht en ook is hij scribent voor dagblad
de Telegraaf.
Vanwege dit laatste feit viel mij de volgende partij uit 1967 (Ereklasse) op.
De tegenstander is Jan Metz, Harms illustere voorganger bij de Telegraaf.
Metz plaatste zich in die tijd met enige regelmaat voor het Kampioenschap van Nederland, maar moest het, in deze partij, afleggen tegen zijn (toen nog) 13-jarige opponent.
Metz was vlak voor de partij enigzins ontstemd over het feit dat hij, als gerenomeerd dammer, het moest opnemen tegen "dat jongetje" !
Een paar maanden later (na Harms eerste N.K. senioren) begreep Metz het (denk ik) beter.

Wit: J. Metz
Zw.: H. Wiersma



De witspeler heeft er alles aan gedaan om het half-open klassiek van Wiersma te ontregelen, maar wordt vanaf dit moment afgeserveerd.

1.34-29 23x34 2.30x39 03-09! 3.49-44 18-22 4.27x18 13x22 5.44-40 09-13 6.40-34 wat anders?
Op 39-34 was (24-30) gekomen en na het slaan (14-20), (4-9) en (17-21) met dam op 48!

6...14-20 7.25x23 24-29 8.33x24 22x44 Metz probeerde nog even
9.23-19 13-18 10.19-14 44-49 11.34-29 21-27 12.32x23 49x05 Game - set and match . . . .

Ik laat het aan anderen over om Harm zijn damtechnische juweeltjes voor het daglicht
te toveren, ook heb ik niet de illusie om (met het bovenstaande) het leven van Harm uit de doeken te doen.
Wel vind ik het altijd plezierig als Harm de clubavond van Huizum bezoekt.
Het is ook altijd mooi om te zien hoe twee dammers, die hun zojuist gespeelde partij
luidruchtig analyseren, nauwelijks meer een woord durven uitbrengen als ons erelid bij hun bord komt staan. . . . .

Jan G. Adema

Filosoof !?!

Door Tjalling van den Bosch


Nadat we in het afgelopen seizoen in de laatste ronde (landelijk) van Hengelo
hadden gewonnen, trokken we goedgemutst naar de "lokale Chinees".

Helaas had de hoofdpersoon van dit relaas die dag een nederlaag moeten slikken.
"Geheel onnodig, ik stond huizenhoog gewonnen" voerde Adema ter verdediging aan.
"Nou dan is het des te stommer" was het weerwoord dat hij te horen kreeg.
Adema (niet voor één gat te vangen) sprak toen de "filosofische" woorden:
"Je moet het onafwendbare niet bestrijden, maar aanvaarden" of woorden
van een dergelijke strekking.
Jan kreeg het verzoek, vanuit de "verslagen" groep toehoorders, om dat nog eens te
herhalen, nadat Jan aan dit verzoek had voldaan werd het zelfs aan de belendende
tafels stil . . .

Nu ik Adema's bovenstaande (filosofische ?) stelling heb laten bezinken, kom ik
met een tegenstrijdig citaat van de nou niet bepaald als filosofe bekend staande
Britse staatsvrouw (en voormalig premier) Margaret Thatcher op de proppen.
Ooit sprak ze de volgende woorden: "men kan het onvermijdelijke niet ontlopen,
maar wel overwinnen".
Deze uitspraak van "the iron lady" was ver voordat Jan zijn uitspraak deed, want
het korte termijn geheugen van de Britse is, volgens haar dochter Carol, tegenwoordig niet meer "je van het".

Ik ken Jan al vanaf zijn (en mijn) jonge jaren.
Hij werkte toen als verkoper bij Wim Houwen en bracht dus kleding aan de man.
Ergens in de jaren 80 van de vorige eeuw heeft hij een (bewonderingswaardige)
carriére-switch gemaakt en heeft hij, door middel van (avond-)studie, zich tot
economie-leraar opgewerkt.
Nu is economie iets dat vrij concreet te noemen is, dus waar Adema zijn fylosofische
inslag vandaan haalt is dan ook een raadsel.

Maar laten we het bovenstaande rusten en overgaan naar Jan Adema "de dammer".
Hij zal het meest trots zijn op zijn Friese sneldamtitel van 1991, maar ook in het
(algemene) Fries kampioenschap behaalde hij de nodige ereplaatsen met als hoogtepunt de tweede plaats in 1987.
In het begin van zijn damloopbaan dolf ("delfde" mag ook, "dielf" is incorrect) Jan
regelmatig het onderspit tegen mannen als Anton Schotanus en Pieter Bergsma.
Ook tegen Jan Pander moest hij in die beginjaren regelmatig de punten inleveren, maar
op een gegeven ogenblik kon hij Pander dan eindelijk, zelfs met enige regelmaat, aan
zijn zegekar binden.
De eerste "overwinning" op Pieter Bergsma duurde tot 1987.
Een overwinning tussen haakjes zult u denken (?), jazeker, vanuit de volgende stand
ging het namelijk als volgt verder :

Wit: J. Adema
Zw.: P. Bergsma

Onderlinge competitie DamClub Huizum 1987



1.34-29 22-27 2.33x11 24x44 3.11-07 44-50 4.07-01 50-06 5.01-45 19-23 Pieter gelooft het wel, hij wil er een eind aan breien, door de remise te forceren, via 45x31 (16-21) 26x17(6x39)31x4 en (14-20) . . . echter
6.45x04 "Och, nu win ik ook nog" zal Bergsma nu hebben gedacht. . . . 06-39 7.04x31 16-21 en nu nog 14-20 met uhhhhhhhhhh ahhhhhhhhhhhh

Ja, zo kan het ook gaan in onze edele damsport . .
Je kunt niet zeggen dat onze hoofdpersoon "het onafwendbare heeft overwonnen", maar eerder dat "het onafwendbare zichzelf de das om heeft gedaan" !
Wat ik met het bovenstaande heb willen aangeven is, dat er (ook) aan de
fylosofische inslag van Jan G. Adema nog heel wat verbeterd moet worden . . .
a priori / a posterioro

Henk Jan van der Let

DE DRUKKE DRUKKER
(maar voor dammen neemt hij de tijd)

Door Tjalling van den Bosch


"De drukke drukker ?" hoor ik u denken.
Inderdaad, Henk Jan verzorgt voor u het betere drukwerk!
En ja, hij is een druk baasje, ten eerste is er natuurlijk zijn gezin,
en ten tweede de zaak welke hem (vooral) "van de straat houdt" !
Daardoor kan van der Let zich minder (dan hij zou wensen) op het
dammen storten!

Er zijn wel andere tijden geweest, er werden toen diverse uitstapjes gemaakt om maar te kunnen dammen. Een hele bezienswaardigheid was het uitstapje naar Vlieland, het pareltje van de Wadden, waar hij toen, met Anne Piet Kooistra en Erwin Heslinga,
op audiëntie ging bij Ben Stenekes (jr.) Dat (jr.) moet ik altijd toevoegen omdat ik vroeger, toen ik nog eens stuk was (uhhhh... stuk jonger was) nog tegen Ben Stenekes (sr.) heb gespeeld!

Afijn, de drie mannetjes dus naar Vlieland, ze hadden borden, schijven en
klokken bij zich. Op de boot begonnen ze al te dammen, maar dat moest worden onderbroken toen men van de boot naar de camping (Stortemelk) vervoerd werd.
Op de camping aangekomen kreeg men een plaatsje toegewezen alwaar de tent kon worden opgezet. Nou, eerst maar weer even dammen, de hele camping kwam erbij staan!
Vervolgens kreeg men een heldere ingeving, "laten we de tent eerst maar even
opzetten"!?! Dammers en iets constructiefs doen (!?) u begrijpt het al dat werd een martelgang. Het verhaal krijgt helaas geen spannend eind, want uiteindelijk, na enige hulp, stond de tent dan toch.

Henk Jan was ook succesvol in onze sport.
Zo schreef hij onder andere het clubkampioenschap van Huizum op zijn naam (!) en
plaatste hij zich voor het Fries Kampioenschap.

In de aanhef heb ik het ook over "maar voor dammen neemt hij de tijd"! Hiervoor gaan we over naar een andere correspondent. . . .
In de Huizumer (nummer 86) schrijft Rein van der Pal het volgende over
onze hoofdpersoon:

Thematische Truc in Tijdnood

Henk Jan staat niet alleen bekend om zijn tijdverslindende manier van dammen,
met dito tijdnood tot gevolg. Hij is ook gevreesd vanwege zijn slagvaardigheid.
De mooiste combinatie van het vorig seizoen (2003-2004), waar een speler van
Huizum bij betrokken was, komt op zijn naam.

Onderstaand fragment komt uit de wedstrijd Warffum-Huizum.
Van der Let kijkt tegen een nadelig klassiekje aan en zijn vlag staat op vallen.
Dit zijn de ingrediënten vooraf. In gedachten verplaatsen we ons naar de speelzaal, waar de toeschouwers zich rond het bord verdringen.

Wit: H.J. van der Let
Zw.: P. Hoeksema



Partij:
1.27-22!? 18x27 2.32x21 23x41? na (23x43) krijgt wit het nog moeilijk ! 3.36x47 16x27 4.34-29 12-18? 5.29x09 13x04 6.38-32 27x29 7.30-24 29x20 8.25x03 04-10 en na het slaan staat er een dubbele oppositie!!
"Snoezig slagje" zou Johannes Talsma hebben gezegd ...

In 2003 trof Henk Jan, in de nationale competitie T. B. (Bert) Woolschot.

Wit: T.B. Woolschot
Zw.: H.J. van der Let



Henk Jan heeft net (17-21) gespeeld en wit repliceerde met:
1.31-26? 10-14 2.26x17 11x33 3.39x28?? 14-19 4.43-39? 19x30 en nu ontdekt wit "het makke" aan zijn plan, hij mag nu niet 40-35 spelen
in verband met (16-21) 35x24 (21-27) 32x21 (12-17) 21x23 (13-19) 24x13
(9x49)!, dus vervolgde wit met:
5.38-33 09-14 6.34-29?? 14-20 7.40-34 20-24 8.29x20 25x14 9.34x25 en toen geloofde Woolschot het wel . . .

Dus voor al uw drukwerk, zonder of met! naar Henk Jan van der Let!!!

Johannes D. Postma

VER WEG EN NU EVEN DICHTBIJ

(Door Tjalling van den Bosch)

Johannes (met de D van dammen ertussen) Postma woont al jaren in Alphen aan de Rijn.
Toch is hij nog steeds lid van DamClub Huizum.
Zijn woonplaats is ver weg van wat eens (op donderdagavond) zijn tweede huis was,
zalen Tivoli, dus zien we hem nooit meer op de onderlinge.
Voor de nieuwe lichting Huizum-dammers willen we Johannes daarom eens even
"dichterbij" halen.

Zo'n twintig jaar geleden was Johannes prominent lid van onze club. Hij publiceerde partij-analyses in ons clubblad en ook hilarische verslagen over toernooien in binnen- en buitenland vertrouwde hij toe aan "De Huizumer". Dit laatste was misschien ook wel uit zelfbescherming, want in deze verslagen werden de
vreemdste capriolen beschreven van Jan Terpstra, Andries Bakker (wie kent hem nog),
Sietse Nagel, Gabriël Heerema, Aize Plantinga en vele anderen.
Maar over een (eventuele) scheve schaats van de schrijver zelf werd niets aan het papier toevertrouwd.

In een oude "De Huizumer" vond ik "het grote Johannes Postma"-interview.
Het niveau van dit interview was:
Vraag: Geboren Antwoord: Ja
Vraag: Wat trekt je zo aan in het dammen Antwoord: De twee punten.

In dit interview bleek dat Johannes niet echt voor het dammen trainde, maar zich wel
overgaf aan zijn tweede passie: gitaarspelen, volgens de schrijver stond hij bekend om zijn intro's van o.a. Nirvana, Red Hot Chillipeppers en Guns & Roses.
Het "niet trainen voor het dammen" moet men met een korreltje zout nemen, want
Johannes was in die tijd wel degelijk op de hoogte van de toen geldende positionele-
regels van ons edele spel.
Voorts waren er de fameuze trainingsessies in de Sleedoornstraat, waar hij met onder
andere (gastheer) Terpstra, Bakker en Heerema tot in de kleine (vroege) uurtjes partijen(na)speelde.

Als dammer was Johannes vaste speler van het eerste tiental en plaatste hij zich regelmatig voor de finale om het (individuele) Fries Kampioenschap, zelfs de halve finales om het Kampioenschap van Nederland werd gehaald.

In 1994 bond hij de scalp van de latere Nederlands kampioen Martin Dolfing aan zijn
zegekar.

Wit: M. Dolfing
Zw.: J.D. Postma



Op de 21ste zet speelde wit:

1.34-30 16-21 (provocerend ?!) 2.41-37 18-23 3.47-41 23x32 4.37x28 12-18 5.39-34 18-23 6.42-37 23x32 7.37x28 08-12 veel beter heeft zwart ook niet
8.44-40 ah, hij gaat zo meteen 34-29 spelen, nou daar heb ik wel wat op ....12-18
9.34-29 10-15 10.29x20 14x34 11.40x29 19-24! 12.29x20 15x24
Tegen 24-29 had wit nog 41-37 spelen, maar dan komt 11-16 en dan moet wit ook
offeren, dus daarom "gaf" Dolfing schijf 28 maar. .
Het mocht niet baten, Johannes maakte het resoluut af . . . MAAR !?!
Ja, er zit iets in dat in ieder geval Postma was ontgaan, daarom de vraag aan
de lezer dezes, in plaats van (19-24 !) had zwart ook . . . . ?!?!

Tijdens één van zijn vele toernooien (Brunssum 1993) ontmoette Johannes een
zekere J. de Heer.

Wit: J. de Heer
Zw.: J.D. Postma



Johannes heeft de aanval van zijn tegenstrever conservatief bestreden, je zou
kunnen zeggen dat hij al ruilend zijn lange vleugel heeft uitgewisseld tegen de
korte vleugel van wit. De Heer wil nu zijn lange vleugel los maken, hij doet dat als volgt:

1.31-27 12-18 2.37-31 26x37 3.32x41 en nu als een donderslag bij heldere hemel ...20-24 ! En wit gaf op.

Ja (Bosgra en van Kesteren) even goed kijken wit staat verloren . . .
inderdaad kan wit nog 38-32 spelen, maar dan is het na (2-7) over. . .

Wat zou het toch mooi zijn als Johannes nog eens, al is het maar éénmalig, in zalen Tivoli, zijn kunsten ging vertonen!