Apeldoorn...

Door Tjalling van den Bosch

Apeldoorn (Nedersaksisch: Apeldoorne) is een stad in de (Nederlandse) provincie Gelderland. Apeldoorn vervult een centrumfunctie in de agglomeratie met Deventer en Zutphen, die bekend staat als de Stedendriehoek. Daar laten we het bij wat de stad betreft; we gaan in dit epistel iemand onder de loep nemen die luistert naar de naam:

Jan Apeldoorn . . .

Jan Apeldoorn kwam in 1958 (als 22-jarige) in aanraking met het damspel; hij werd lid van DCIJ, het roemruchte 'Damclub IJmuiden'. Alras kwam Apeldoorn erachter dat hij op damgebied geen hoogvlieger was, maar zijn liefde voor het dammen weerhield hem ervan om de sport de rug toe te keren. Daarom stortte hij zich in de organisatie van zijn club; jarenlang vervulde hij toegewijd een functie als bestuurder. Daarnaast mocht hij ook graag 'pluizen' in de historie van DCIJ; in 1975 verscheen van zijn hand het boek 'Een halve eeuw damclub IJmuiden', waarin hij de geschiedenis van de club en haar leden beschreef.
Zijn belangstelling voor de geschiedenis van het dammen bleef; het zette hem ertoe aan om ook een boek te schrijven over de strijd om de wereldtitel dammen vanaf 1885! 

100 jaar WK Dammen . . .

Ruim 30 jaar geleden vatte de heer Apeldoorn dus het plan op om een boek te schrijven met als thema 'Honderd jaar strijd om de wereldtitel dammen'; dus de periode 1885-1985. Hij begon ermee, maar het kwam niet af . . .; diverse oorzaken lagen hieraan ten grondslag. Het leek erop dat het boek er nooit zou komen, totdat hij en zijn vrouw besloten om 'kleiner te gaan wonen'! Dit hield in dat de schuur en de zolder, waar ontzettend veel spullen lagen opgeslagen, drastisch moesten worden opgeruimd. 

In een oude kist kwam hij de papieren tegen, waar hij bijna 35 jaar eerder aan had gewerkt. Bij het doorlezen van het materiaal werd hij (gelukkig) steeds enthousiaster om 'het toch af te maken'. En zie daar, anno 2014, verscheen 100 jaar WK Dammen; een monumentaal boek (bijna 650 pagina's!), waarin de historie aan de hand van toentertijd verschenen boeken en tijdschriften aan u wordt gepresenteerd. 

Het boek verscheen in een prachtige en (heel belangrijk) stevige omslag. Aan de hand van diverse diagrammen neemt de schrijver u mee naar het begin van de strijd om de titel 'Wereldkampioen dammen'.

Genieten . . .

Uw penneleur kocht het boek tijdens het Open NK 2015 (in Heerhugowaard) en geniet nog steeds van het monnikenwerk van Apeldoorn.Vroeger had ik niet zo'n belangstelling voor 'het dammen van voor de tweede wereldoorlog'. Mede door het schrijven van epistels voor dit blog ontstond er bij mij toch 

enige interesse. Door het boek van Jan Apeldoorn is er nu bij mij een goed historisch beeld ontstaan; dank aan de schrijver, grote dank!! Het kapitale boek kost slechts 25,00 euro; het mag niet ontbreken in de boekenkast van een zichzelf respecterende dammer. 

Wie, o wie zou het op zich willen nemen om een boek te schrijven over het: WK Dammen in de periode 1985-2015 . . .?
Bij Jan Apeldoorn hoeft men hiervoor niet aan te kloppen, daar is hij stellig in: "Na 1985 wordt de wereldtitel vaak beslist met een potje sneldammen of blitz of plusremises. Dat vond en vind ik een gruwel". Jammer natuurlijk, maar we moeten de mening van Apeldoorn respecteren.

Uit het boek 100 jaar WK Dammen een diagram uit het eerste toernooi om de wereldtitel dammen (Amiens 1885): Uit de partij Nicod-Deshayes; wit speelt hier 33-29  en dreigt nu natuurlijk met 27-22, iets dat zwart natuurlijk doorziet, dus  (12-17). Nicod komt nu toch met  27-22, waarna het als volgt verder ging:  (18x27)  31x11  (6x17)  29x18  (13x22)  en nu,  37-31  (26x28)  39-33 (28x30)  35x2  en wit won.

Het (eerste W.K.) toernooi werd een prooi voor dr. Alfred Dussaut uit  Bordeaux; de Fransen overheersten 'ons' dammen in de eerste helft van de periode die Apeldoorn beschrijft in zijn boek.
Daarna werden de prestaties van de dammers uit het land van Marianne (een uitdrukking die Apeldoorn frequent gebruikt in zijn boek) minder; uiteindelijk zouden de Fransen het contact met het hoogste damniveau volledig verliezen, tot 2015 . . . ??
Dat zal de toekomst uitwijzen, maar voorlopig is er (Franse) hoop in de persoon van Kevin Machtelinck (hij doet trouwens niet mee aan het komende WK Dammen te Emmen; Arnoud Cordier houdt dan de Franse eer hoog!). Tijdens het Open NK van 2015 moest tienvoudig wereldkampioen Alexey Chizhov er aan te pas komen om de Franse jongeling (Machtelinck) van de titel af te houden. 

Het boek 100 jaar WK Dammen is te bestellen door € 29,90 (4,90 verzendkosten, in Nederland!) over te maken op  NL47 INGB 0669 6711 69  ten name van J.M. Apeldoorn, IJmuiden. Vermeld wel uw postadres!





 

It giet oan...

Tekst: Tjalling van den Bosch
Techniek: Rein van der Pal

'It giet oan'; legendarische, vaak geciteerde woorden waarmee Henk Kroes, voormalig voorzitter van de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden, in 1997 het doorgaan van de vijftiende Elfsteden tocht (op de schaats) aankondigde. Ook nu nog worden de woorden, vaak met een knipoog, gebruikt.

Onderlinge . . .

Volgende week donderdagavond (27 augustus 2015), om 20.00 uur, begint de onderlinge competitie (seizoen 2015-2016) van Damclub Huizum; met andere woorden 'it giet oan'. Uit een eerder epistel op dit blog (Hét excuus . . . - van maart jl.-) heeft u kunnen opmaken dat het 'gezond én noodzakelijk' is voor mannen om: 'competitief tijd door te brengen met andere mannen'. Het is niet iets dat uw penneleur heeft verzonnen; 'de wetenschap' komt na onderzoek tot die conclusie!!

Dus leden van Damclub Huizum en nieuwe leden kom naar de onderlinge. Voor de eventuele nieuwe leden: de thuishaven van Damclub Huizum is Zalen Tivoli, Huizumerlaan 59 te Leeuwarden (volop parkeerruimte).

Kampioenen . . .  

Even in het prachtige jubileumboek van Damclub Huizum (75 jaar -1932 t.e.m. 2007-) duiken; de eerste clubkampioen (seizoen 1932-1933) was J.H. Schouten. Er werd in dat seizoen in drie klassen gestreden(!); het was voor de jubileumcommissie (en de makers van het boek) niet mogelijk om de kampioenen uit de tweede- en derde klasse te achterhalen.

In de eerste decennia van onze club ging de titel vaak over in andere handen; één naam valt op: D.Weistra. Deze Weistra (misschien familie van ons huidig lid Folkert?) werkte zich via de 'lagere' klassen op tot (meervoudig) clubkampioen.
Verder prijken er bekende dammers op de erelijst; natuurlijk Harm Wiersma, maar ook Oebele Hoekstra, Menno Bandstra, Pieter Bergsma en Auke Scholma. Jannes van der Wal reikte nooit verder dan het zilver! Onze huidige secretaris (Anton Schotanus) is natuurlijk niet weg te denken; hij schreef de titel (kampioen van de Huizumer ondelinge) meer dan 30 maal op zijn naam. Ook het komende seizoen (2015-2016) is hij titelverdediger.

In het epistel van een jaar geleden (Onze onderlinge 2014-2015.... -augustus 2014) zijn enkele fraaie uitspraken van bekende Huizumers (over de onderlinge) opgenomen; 'bladert' u maar eens 'terug'.

A. Schotanus - P. Bouma 2011

Piet Bouma veroverde tot dusver één keer het clubkampioenschap van Huizum en zal de huidige titelhouder op de Adelaarskalender niet meer achterhalen. Bouma gaat niet gebukt onder de negatieve onderlinge score en slaat soms venijnig terug zoals in het seizoen 2010-2011, toen hij een paar keer achter elkaar won.

De oud-clubkampioen van Workum zet dit eindspelletje op voorbeeldige wijze in winst om:

1...27-31! 2.26x37 44-50 3.37-32 (Op 3.33-29 volgt 50-33!) 50x09 4.32-28 09-13 5.28-23 13-35 6.23-18 35-40!! (Merk op dat 6..35-49 7.38-33 49-44 etc. niet wint) 7.18-13 40-49! en wit geeft op.

P. Bouma - A. Schotanus 2013

Daarna is het weer de beurt aan Anton Schotanus om toe te slaan, zoals hij dat altijd heeft gedaan: 1...23-28! 2.38-33? (Met 2.31-26 22x31 3.26x37 kon wit nog van zich af bijten) 2...14-20! 3.42-38 (Op 3.33-29 volgt het hielslagje met 13-19 en 04-09) 3..20x29 4.33x24 18-23! 5.27x29 38-32 6.38x27 17-22 7.27x18 12x45 0-2

Goede opening, sterk middenspel en een geniepig zetje ter afronding.


Naast genoemde hoofdrolspelers zullen ook Erwin Heslinga en Anne Piet Kooistra zich gaan mengen in de strijd om het clubkampioenschap. Videbimus lector!

My brilliant brain...

Door Tjalling van den Bosch 
 

De aanhef gaat inderdaad niet over uw penneleur, maar is de titel van een driedelige serie documentaires over de extremen van het brein. Elk deel heeft telkens een andere 'ondertitel', namelijk: Make Me a Genius, Accidental Genius en Born Genius. 

 

In Make me a Genius speelt schaakster Susan Polgar de hoofdrol. Susan moet u toch op zijn minst kennen van de Polgar-cyclus, van afgelopen jaar (2014), op dit blog. Men volgde Susan tijdens schaakpartijen en tijdens wetenschappelijke onderzoeken die zij onderging ten behoeve van de documentaire.

Enkele uitspraken van Susan Polgar in de documentaire zijn:

"Elk gewoon kind, kan een genie worden".

"Gespecialiseerde training is belangrijker dan buitengewoon talent".

"Een kind moet wel interesse hebben in het gekozen gebied".

"Een genie = hard werk + gelukkige omstandigheden".

 

Eén moment in de uitzending trok mijn (extra) aandacht: Susan zat op een terras in Thomsonstreet te New York, terwijl ze met het schaakspel in de weer was. Op een gegeven ogenblik reed een (kleine) vrachtwagen voorbij, met op de zijkant een 'schaakstelling'; Susan kreeg een korte glimp van zo'n 3 seconden van de stand te zien. Hierna vroeg men haar om de stelling op het schaakbord te zetten, wat haar zonder problemen lukte; het betrof een stelling van 14 witte en 14 zwarte stukken.

 

Enige tijd later gebeurde het opnieuw; er reed dus weer een vrachtwagentje voorbij met een schaakstelling erop. Susan was nu alert en had duidelijk een iets langere 'kijk' op de stand, maar hoe ze het ook probeerde het lukte haar niet om de stelling te reproduceren! Wat was hier aan de hand(?); in de eerste uitvoering stond er een stelling op de zijkant van het vehicle welke in een partij kon voor komen. Tijdens de tweede poging was de stelling een waar 'krentenbrood', een als partijstand onmogelijke stelling dus. Susan Polgar legde later uit dat zij de eerste stelling snel in 5 stukken 'hakte' en dus geen 28 stukken onthield, maar 'slechts' 5. In de tweede stand was er (voor haar) geen touw aan vast te knopen, vandaar dat zij faalde.

 

Omgekeerd evenredig . . .

 

Schrijver dezes gaat dan bij het zien van een dergelijke documentaire de link leggen naar onze edele damsport. Ik ben dan wel een 'grote' dammer, over mijn prestaties kunnen we kort zijn: omgekeerd evenredig aan mijn enthousiasme (but that's the story of my live), maar toch ga ik zitten nadenken; 'hoe zouden uitzonderlijk goede dammers dit doen?'

Tijd voor een test(je) mijnerzijds: ik vond twee grootmeesters bereid om aan mijn experiment mee te werken. Ik liet ze een dambord zien met een 16x16-stelling erop welke vanuit de opening mogelijk was en beide konden na een korte blik de stelling vlot reproduceren. Daarna liet ik ze een probleemstand (krentenbrood) zien en met enige moeite lukte het beide ook om de stelling 'op het bord' te krijgen, alsmede de winstvoering! Ik was hierover verbaasd en heb toen een willekeurige stand op het bord gezet waar geen winst 'in zat', een stelling waarin de schijven onsamenhangend waren neergezet. Toen lukte het beide grootmeesters niet om de stelling te reproduceren, men kwam niet eens in de buurt.

Mijn conclusie is (voor wat het waard is) dat damtalent alleen niet voldoende is, maar veel studie (patroon-/stellingsherkenning) leidt tot grote kennis van zaken. Overigens kan ik u de documentaire over de extremen van het brein van harte aanbevelen (gewoon even googelen).

 

Brunssum . . .

 

Deze week draait Brunssum weer volop; uit het boek dat Martijn van Gortel over dit zomertoernooi schreef (Waarom Brunssum?) de volgende stelling, welke niet 'onmogelijk' is:

 

Wit speelt en wint!

 

De bovenstaande 20 om 20 is dan wel niet 'onmogelijk', maar toch wel absurd. In zijn boek verhaalt van Gortel uitgebreid over deze stelling. Een Afrikaanse grootmeester moest er de tijd voor nemen, maar kwam uiteindelijk wel met de oplossing:  29x18  (13x33)  38x20  (15x24)  27-22  (17x28)  32x23  (19x28)  30x19  (14x23)  31-27  (21x32)  43-38  (32x43)  34-30  zwart heeft nu keuze, maar het maakt geen verschil  (25x34)  40x18  (43x34)  18-13  weer keuze; dit is nog de beste  (8x19)  37-31  (26x37)  41x5.

 

Een korte samenvatting van het bovenstaande is: talent alleen is niet voldoende; veel arbeid (studie) is onontbeerlijk, om tot een hoog niveau te geraken . . .

 

 

 

Chucky...

Door Tjalling van den Bosch

Eigenlijk is het 'not done' dat een armetierig dammer als uw penneleur één van de geniaalste schakers aller tijden aanduidt als Chucky; toch is het in de (internationale) schaakwereld de ingeburgerde troetelnaam voor Vassily Mykhaylovych Ivanchuk. 

Vassily Ivanchuk

De Oekraïner Ivanchuk was één van de opvallendste deelnemers aan het (damtoernooi) Heerhugowaard Open 2015. Alhoewel opvallend(?); de eerste dag dat wij Ivanchuk (in Heerhugowaard) tegen het lijf liepen, had hij een prachtig (glanzend) op maat gesneden colbert van Armani aan.

Nadien paste Ivanchuk zich snel aan, en kon je hem alleen nog aantreffen in een outfit welke meer in overeenstemming was met de gebruikelijke kledij der dammers. 

Schaker . . .

Ivanchuk werd geboren op 18 maart 1969 in Kopychyntsi. Zijn eerste denksport was dammen(!); het toentertijd in de Oekraïne zeer populaire 'dammen op de 64-velden' wel te verstaan. Al snel ontdekte de jonge Vassily echter de edele schaaksport; hij beklom vervolgens (ook) snel de internationale ladder.

Zo won hij in 1987 het Europees Kampioenschap voor Junioren in Groningen en een jaar later won hij het internationale New York Open (bij de senioren wel te verstaan) met een indrukwekkende score (7½ uit 9); vóór een groot veld  gerespecteerde grootmeesters. Op 21-jarige leeftijd won Ivanchuk het prestigieuze toernooi in Linares, voor wereldkampioen Kasparov, die hij in het onderlinge duel versloeg! Het was vooral de manier waarop Vassily de zittende wereldkampioen versloeg, dat hij de harten stal van veel schaakliefhebbers (Ivanchuk 'wisselde' zijn lopers toen in voor paarden en dreef Kasparov in de hoek en liet hem toen niet meer ontsnappen). Kortom, Ivanchuk leek op weg naar de wereldtitel schaken.

Zenuwgestel . . .

Echter . . . Ivanchuk beschikte niet over een sterk 'zenuwgestel', iets dat een noodzaak is om op het hoogste niveau en op het juiste moment toe te kunnen slaan! Vassily kon op imponerende wijze 'grote' toernooien naar zijn hand zetten, maar hij kon ook opzichtig falen. Als schaker was hij 'voor alles' een purist, hij eiste perfectie (in zijn partijen) van zichzelf. Een mooi voorbeeld van dit laatste was een voorval tijdens het Hoogoven schaaktoernooi van 1996 (dat werd gewonnen door Ivanchuk).

Tijdens 'de Hoogovens' van dat jaar kon het publiek een partij aanwijzen, welke de winnaar een bedrag van 500 gulden opleverde. Ivanchuk kreeg deze publieksprijs toebedeeld vanwege zijn fraaie overwinning op Ivan Sokolov, echter . . . hij weigerde de prijs! Daar waar mannen als Kasparov en Karpov de enveloppe met inhoud snel (en diep) in hun broekzak zouden hebben weggestopt, vond Ivanchuk zijn partij tegen Sokolov niet perfect en weigerde de 500 gulden!

Ivanchuk, zo merkten de kenners in 1996 op, heeft een uniek, etherisch rapport met het spel; Hans Ree schreef toen bijvoorbeeld: "In gedachten verzonken, soms zwijgend, stond Ivanchuk voor het demonstratiebord, varianten proberend en weer verwerpend, alsof hij het publiek geheel vergeten was. Juist daardoor was het een indrukwekkend schouwspel. Een genie, de wereld vergetend, geheel

vervuld in zijn eigen rijke gedachtenwereld". 
Hoe het ook zij, Vassily Ivanchuk zou nimmer de hoogste eer voor zich opeisen, op het beslissende moment beschikte hij niet over de X-factor. Ivanchuk staat te boek (volgens schaakkenners) als: de meest getalenteerde (schaker) ooit. In 2009 kondigde Ivanchuk tijdens een zeer emotioneel interview zijn afscheid van het topschaken aan. Later zou hij daar schoorvoetend toch weer op terugkomen, maar echt 'potten breken' op het hoogste (schaak-)niveau zit er waarschijnlijk niet meer in.

Dammen . . .

Hoe kwam Ivanchuk in Heerhugowaard terecht? Ewel, hij is bevriend met onze wereldkampioen (en dus wel in het bezit van de X-factor!) Alexander Georgiev. Begin dit jaar (2015) nam Georgiev deel aan het Tata Steel Chess-tournament in Wijk aan Zee, dus moest Ivanchuk er ook een keer aan geloven. Ivanchuk damde lang niet slecht, maar stortte tegen het eind tegen enigszins in, misschien werd hij moe, of . . . Hij eindigde op een score van 7 uit 9 (voor schakers heel goed); Vassily won 2 partijen, speelde 3 maal remise en verloor er 4 (waarvan 3 in de laatste 4 rondes!). Oordeelt u zelf over de damkwaliteiten van Ivanchuk; al zijn partijen staan op Toernooibase Dammen (en waarschijnlijk binnenkort ook wel in Turbo Dambase).

Het is te hopen dat Ivanchuk vaker de dam-handschoen durft op te nemen; hij viel in Heerhugowaard in ieder geval meer op dan zijn vriend (Georgiev) in Wijk aan Zee!!  

rood-wit-blauw...

Door Tjalling van den Bosch

Tijdens het schrijven dezes staat de tweekamp Georgiev-Sipma op het punt van beginnen; als u dit leest, beste lezers en lezeressen, is de match reeds in volle gang.  

Georgiev en Sipma voor aanvang van de eerste matchpartij.
Foto: Bé Eggens

Nu de match om de wereldtitel tussen Alexander Georgiev en Jean Marc Ndjofang overbodig is geworden, heeft de organisatie van het 'Nijmegen Open', in al zijn vindingrijkheid, een andere match in het leven geroepen. Het gaat om een tweekamp Rusland-Nederland; het grootste land ter wereld tegen één van de kleinste, maar wel de twee meest toonaangevende landen binnen de F.M.J.D. (internationale dambond). 

Het rood-wit-blauw wordt vertegenwoordigd door één van zijn grootste talenten, Wouter Sipma. Sipma, een 22-jarige natuurkundestudent, last (volgens Auke Scholma in  zijn Leeuwarder Courant-rubriek van 18 juli jl.) een studiepauze in om zich één jaar lang volledig op het dammen te kunnen concentreren.

Diepte-interview . . .

Tijd voor een diepte-interview; Sipma gaf aan dat het niet om één match gaat, maar om meerdere matches, allen met verschillende bedenktijden. Wij focussen ons het liefst op de (min of meer) traditionele vorm; het sneldammen (oftewel:dammen zonder denken) geloven we zo langzamerhand wel. Sipma sprak honderd uit tijdens het interview in Heerhugowaard, maar op het moment dat we specifieke vragen gingen stellen over de tweekamp werd hij plotseling erg terughoudend. Natuurlijk heeft Sipma zich goed voorbereid op de prestigieuze match met Georgiev; u moet denken aan een retraite in de Drents-Groningse bossen met natuurlijk hulp van de toppers van zijn club Hijken.

Overigens gaat Sipma een spannende tijd tegemoet; in november doet hij mee aan het wereldkampioenschap te Emmen (hij kreeg de zogenaamde sponsorplaats). 

Russische beer . . .

De Russische beer laat zich tijdens bovengenoemde match vertegenwoordigen door één van zijn succesvolste kinderen: Alexander Georgiev, de huidige wereldkampioen. Ook Georgiev was tijdens het 'Heerhugowaard Open' best bereid tot het beantwoorden van enkele vragen over de clash met Sipma.
Net als Sipma beantwoordde Alexander de Grote (op damgebied dan) de vragen met een zeker enthousiasme, maar op het moment dat we enige specifieke vragen gingen stellen over de match in Nijmegen greep zijn secondant in.
Schaakgrootmeester(?) Vassily Ivanchuk, die aanwezig was bij het interview, 'brak in' tijdens het vraaggesprek; wisselde enkele woorden (in het Russisch) met Georgiev, en daarna verliep het interview aanzienlijk stroever. De wereldkampioen kwam vervolgens niet veel verder dan dat hij de match met Sipma zeer serieus neemt en dat hij zich speciaal op het treffen heeft voorbereid; maar over het 'hoe en wat' verder geen woord meer(!?!).

In ieder geval; de match lijkt ons sowieso een goede voorbereiding voor beiden op het naderende W.K. in Emmen (van 7 t.e.m. 25 november aanstaande) en misschien kan de Nederlandse vertegenwoordiger (Sipma) de huidige wereldkampioen (Georgiev) aan het wankelen brengen . . . 

Wouter jongen: Laat de leeuw niet in zijn hempie staan . . .
            

Alldraughts...

Door Tjalling van den Bosch

In het vorige epistel liet ik de site Alldraughts 'vallen'. Alldraughts is een site waarop zeer veel lezenswaardig 'voer' staat, waar dammers zich te goed aan kunnen doen. Jasper Lemmen schijnt er de scepter te zwaaien; men is zeer productief, vrijwel dagelijks krijgt u 'iets nieuws' op

damgebied voorgeschoteld.

Pim . . .

Enkele maanden geleden stond er een interview van Lemmen met Pim Meurs op de site, met de onheilspellende aanhef: nooit meer topdammen?

Wat is er aan de hand? Pim Meurs (jeugdwereldkampioen 2006) is één van Neerlands sterkste dammers; in het beleidsplan van de topsportafdeling van de K.N.D.B. staat dat men hem in het komende wereldkampioenschap (Emmen, november aanstaande) een top drie notering toedicht.
Het zal er niet van komen(!); Meurs heeft (in ieder geval voorlopig) het topdammen de rug toegekeerd. Opmerkelijk natuurlijk van iemand van 27 jaar; je zou toch zeggen: the best has yet to come!

Rechte lijn . . .

Er zijn topsporters wier prestaties, vanaf hun jeugd, een vrij rechte lijn 'naar boven' te zien geven. Veel trainers, coaches, begeleiders zien in deze prestaties vaak het succes/gelijk van hun project. Er zijn echter veel meer topsporters die op een gegeven ogenblik een knik naar beneden maken in hun prestatiegrafiek. Een voorbeeld van dit laatste is één van de meest succesvolle Nederlandse schaatsers ooit, Rintje Ritsma . .

Het begin van de schaatscarrière van de beer van Lemmer (Ritsma's  bijnaam) liet een gedreven jongeman zien, die voor 'het hoogste' leek te zijn weggelegd; echter, nadat hij de eerste stappen op 'het pad' bij de senioren had gezet, kwam er een terugslag. Ritsma leek op alle fronten net wat 'te kort' te komen; mede veroorzaakt door de opvallende resultaten van Falco Zandstra die wel, vanaf de jeugd, zijn prestatiecurve liet stijgen, naar o.a. de wereldtitel schaatsen.

Ritsma ging echter niet bij de pakken neerzitten; hij bleef knokken, ging (vaak naar eigen inzicht) op zoek naar andere wegen, waardoor hij progressie zou kunnen boeken. Dat knokken is vaak moeilijk; trainers, coaches, begeleiders laten je 'vallen', geven de voorkeur aan het andere talent dat wel 'scoort'; althans dat gevoel krijg men vaak. Ritsma liet zich echter niet 'klein krijgen', hij ging zijn eigen weg. Uiteindelijk zou Ritsma zijn succesvolle schaatsloopbaan afsluiten met 4 Wereldtitels en 6 Europese titels (en nog veel, veel meer eretitels). 

Het 'voorbeeld Ritsma' is vooral bedoeld om aan te geven dat men niet altijd ongeschonden uit de 'eerste jaren' hoeft te komen, om toch succesvol te kunnen zijn. Ritsma's voornaamste concurrent uit het begin van zijn loopbaan, Falco Zandstra, hield het al op (relatief) jonge leeftijd voor 'gezien'. In de voor Zandstra zo succesvolle periode, kwakkelde Ritsma, maar hij weigerde om op te geven; hij knokte door. Toen het in carrière van Zandstra wat moeizamer verliep, bleek deze niet over die eigenschap (knokken) te beschikken!

Kortom Pim, ga op zoek naar nieuwe wegen om je dam-carrière 'nieuw leven' in te blazen: VECHT, KNOK, BID . . ., maar bovenal: GELOOF IN JEZELF!

Het uitvoerige interview van Jasper Lemmen met Pim Meurs is terug  te vinden op de site Alldraughts.

Het nevenstaande diagram is een compositie van Pim Meurs; voor schrijver dezes is het 'het' bewijs dat Meurs over voldoende talent en creativiteit beschikt!! Gaat u er maar eens rustig voor 'zitten':

Het gaat niet eens zo zeer om de (doorbraak) combinatie, maar het afspel  laat zien dat Meurs veel in zijn mars heeft (hoe bedenk je zoiets?). 




Here we go:  24-20  (15x24)  34-30  (25x45)  44-40  (45x34)  39x10. Wint dit(?), zwart kan toch(?) . . ., jazeker  (9-14)  10x8  (3x12). Is dit 'uit'? De oplossing gat als volgt verder:  43-38  (11-17)  41-36  (6-11)  32-27  (1-7)  27-22  (18x27)  37-31  (27-32)  38x27  (12-18)  27-22  (18x27)  31x22  (17-21)  22-18  (21-27)  18-13  (11-17)  13-9  (17-22)  28x17  (7-12)  17x8  (27-32)  8-2  (32-38)  2-30  (38-42)  30-48  (42-47)  9-4  (47-33 ,of welk veld dan ook!)     48-42  (33x47)  4-15 UIT!   

Mocht u twijfels hebben (denkt u dat zwart zich beter kan verdedigen), ga dan op zoek naar de remise (voor zwart). Mocht u de remise kunnen aantonen, dan is de conclusie: Meurs heeft niet  voldoende talent! Voorlopig denkt schrijver dezes echter dat Pim Meurs wél over voldoende damtalent beschikt! 

In de Bijbelse gelijkenis van de talenten (Mattheus 25:25) werd diegene
bestraft die zijn talenten niet gebruikte, maar ze begroef, om ze onbenut
weer in te kunnen leveren bij de afrekening . . .

Sites...

Door Tjalling van den Bosch

Het zomerse uitstapje naar de schaakwereld zit er weer op; vorig jaar waren het de (acht) epistels over de familie Polgár.

Uit de reacties blijkt dat velen het geschrevene over Bobby Fischer op prijs hebben gesteld. Natuurlijk kwamen er ook opmerkingen in de trant van: "Dit heeft niets met dammen te maken". 

Deze constateringen zijn volkomen terecht natuurlijk; echter, zoals ik al eens eerder heb opgemerkt in het epistel Schrijvers . . . (van september 2013), blijken schakers aanzienlijk meer aan het papier te hebben toevertrouwd dan dammers. Een damboek is meestal voor 90% gevuld met diagrammen en analyses; op zich niet erg natuurlijk, maar anders dan schakers vloeien er verder weinig 'verhalen' uit de 'dam-pennen'. Vandaar dat ik (in arren moede) u zo nu en dan meeneem naar het wereldje van de 64 (schaak-)velden. 

Deslauriers . . .

Een typisch voorbeeld van een damboek, is Marcel Deslauriers van Lambert Jan Koops; de ondertitel Partijen, fragmenten en analyses verraadt mijn 'bezwaar' echter al. Het is op zich een schitterend boek, gemaakt met liefde en gedrevenheid. Maar . . .,  als ik een boek over de (enige) Canadese wereldkampioen lees, wil ik meer te weten komen over de persoon in kwestie. Verhalen over zijn levenswandel dus, en dat komt in het boek helaas niet echt aan bod, jammer.

Ik heb dit onderwerp (weinig damverhalen) wel eens aangekaart bij een dammer (grootmeester) die over een 'mooie pen' beschikt en al lang 'meeloopt' in het internationale damcircuit. Het grootste bezwaar is (zei hij) dat er veel tijd in gaat 'zitten' om de verhalen op te diepen en te schrijven, en dat er nauwelijks of geen revenuen tegenover staan. Dit bezwaar stemt mij tot droefenis; we zullen dus wel nimmer een inhaalslag maken om tot een vergelijkbare 'bibliotheek' te komen als die van de schakers.  

Sites . . .

Toch kunnen dammers best goed schrijven; alleen krijg je dit niet meer in boekvorm voorgeschoteld (jammer, zijn we in Friesland eindelijk van de kleitabletten af, moeten we aan de tablets!). Tegenwoordig moet je namelijk de digitale snelweg op; voor degene die hier niet goed thuis in is, de volgende tip. 

Ga naar de site Dammen Startpagina ; hierop vindt u alles (in ieder geval zeer veel) wat er op damgebied aangeboden wordt. De beheerder van de site is Eric van Dusseldorp; hij is een actieve dammer en scribent, die in het bezit is van de damtitel Maître International.

Overigens staat er wel een grote fout op Dammen Startpagina; er staat namelijk een foto van Zalen Tivoli, de thuishaven van Damclub Huizum, afgedrukt. De tekst onder de foto geeft echter aan dat het om het speellokaal van damclub de Oldehove zou gaan!

Maar goed, via Dammen Startpagina kunt u naar diverse sites van damverenigingen gaan, bijvoorbeeld naar die van Hijken DCT. De Hijkenaren hebben veel penneleurs 'in dienst' die soms prachtige verhalen schrijven, een aanrader.
Er zijn natuurlijk veel meer damverhalen, al surfend (met de computer) vindt u ongetwijfeld iets dat u mooi vindt; kwestie van smaak. Maar u kunt via Dammen Startpagina ook terecht komen bij toernooien of de masterclass van Anatoli Gantvarg. Ook de site Alldraughts , van Jasper Lemmen (e.a) is zeer lezenswaardig; ach, eigenlijk vindt u alles op damgebied op Dammen Startpagina. Kortom: van harte aanbevolen ('neemt u eens kijkje').

Diagrammetje . . .

Dammers weten niet beter dan dat er een 'diagrammetje bij moet' . . Het onderstaande diagram komt uit de Piet Scheeres Competitie De Hofstad Dammers en wel uit het seizoen 2013/2014, groep A, ronde 20 en gespeeld op 24-10-2013.. De witte stukken waren in handen van Frans van de Velde en de zwarte werden bestuurd door Frans Teijn. 

De 'zwarte Frans' heeft zojuist op de 35ste zet (3-8) gespeeld, met de mogelijkheid om de witte voorpost op veld 24 weg te ruilen. 

Wit dacht misschien dat hij dan maar tweemaal 'op' de zwarte aanvalsschijf 27 moest 'lopen' om deze naar veld 26 te verdrijven, dus  36.  37-32 (?). Echter nu had Teijn een verassing in petto  . . .  36.  . . - . .  (14-20)!  37.  24x4  (22-28)!! Het zal je maar overkomen, meerslag (!)  38.  4x16  (28x46)  39.  16x32  (46x35)  en wit gaf op als een man.

Voor insiders is dit een variant op het zetje van Nagel. Deze combinatievorm wordt zelfs in de hoogste regionen nog weleens gemist(!); voor zover mij bekend werd deze combinatie voor het eerst uitgehaald door Sietse Nagel in zijn partij tegen Thomas Miksa (halve finale van het Nederlands Kampioenschap 1990).

Zo maar weer een verhaaltje over onze edele denksport . . . (inclusief diagram)